«Νομίζω ότι ο σύντροφός μου με απατά»

[Συζήτηση για την απιστία και τις ευεργετικές ιδιότητες του διαλόγου σε μία σχέση]

Μήνυμα αναγνώστριας: Νομίζω ότι ο σύντροφός μου με απατά. Είμαστε δύο χρόνια μαζί και τελευταία έχει αρχίσει να αλλάζει. Δεν ξέρω γιατί, αλλά με αποφεύγει για να βλέπει τους φίλους του. Σκέφτομαι να τον παρακολουθήσω ή να ψάξω στο κινητό του για να ανακαλύψω την αλήθεια. Τι να κάνω;

Συνεχίστε την ανάγνωση «Νομίζω ότι ο σύντροφός μου με απατά»

«Είμαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο»

[Συζήτηση για την ομορφιά]

Το μήνυμα του αναγνώστη:Είμαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο

·Η απάντηση της Θεοδώρας·

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα να σου απαντήσω είναι: σιγά καλέ. Σεβόμενη ωστόσο το γεγονός ότι μπήκες στη διαδικασία να μοιραστείς τον (;) προβληματισμό σου, θα απαντήσω εκτενέστερα, εκτιμώντας ότι το άτομο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Η/Υ είναι εγωκεντρικό.

Μαντεύω ότι έχεις αδύναμο χαρακτήρα -δεν ξέρω γιατί, ούτε μπορώ να εξάγω συμπεράσματα από μια φράση, επομένως απλώς μαντεύω- ότι στην προσπάθεια σου να δείξεις ότι αξίζεις στον κοινωνικό σου περίγυρο, τοποθετείς τον εαυτό σου ένα σκαλοπάτι πιο πάνω από τους «συνηθισμένους» ανθρώπους και σε εισάγεις σε μία «ελίτ» επειδή πληροίς κάποια κριτήρια που εσύ δημιούργησες. 

Δεν καταλαβαίνω πού κολλάει το ότι είσαι όμορφη με τον υπόλοιπο κόσμο (που απ’ ό,τι καταλαβαίνω θεωρείς ότι είναι άσχημος). Ο κόσμος δεν είναι αψεγάδιαστος. Ούτε κι εσύ.  Δούλεψε και το μέσα σου.

·Η απάντηση του Αχιλλέα·

Κάποιος υπέρμαχος της μετριοφροσύνης θα σε αποκαλούσε «ψώνιο» ή «ωραιοπαθή». Θα εμπνεόταν πολύ από την δήλωσή σου και θα είχε να σου προσάψει πολλές κατηγορίες, καθώς θα αναρωτιόταν «ποια νομίζεις πώς είσαι» και θα συμπέρανε πως «έχεις καβαλήσει το καλάμι». Εγώ όμως δεν είμαι ένας από αυτούς.

Αν πραγματικά νιώθεις πως είσαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο, χαίρομαι για σένα και σου βγάζω το καπέλο, γιατί νομίζω πως βήμα – βήμα κατάφερες να χτίσεις ένα προφίλ στο οποίο κυριαρχούν θετικά συναισθήματα όπως αυτό της αυτοπεποίθησης. Είναι ωραίο κανείς να νιώθεις ωραίος. Είναι επίσης ωραίο να αισθάνεται κανείς περήφανος για το ότι είναι ωραίος, αν έχει προσπαθήσει να δείχνει ωραίος (ακολουθώντας υγιεινό τρόπο ζωής, έχοντας υψηλή αισθητική κτλ.). Από την άλλη λένε πως δεν μπορείς να χαίρεσαι για κάτι, αν αυτό σου δόθηκε από την φύση. Εγώ διαφωνώ και σε αυτό το σημείο: Έχεις κάθε δικαίωμα να περηφανευτείς για το ότι είχες την τύχη να γεννηθείς όμορφη, να αναδεικνύεις όλα τα όμορφα σημεία σου, ενώ θεωρώ πως μπορείς ακόμη και να χρησιμοποιείς την ομορφιά σου, αν χάρη αυτής σου είναι πιο εύκολο να κερδίσεις κάτι. Ακόμη και αν κάνεις το τελευταίο κρίνω πως δεν φταις εσύ, αλλά το ότι ζεις σε μια κοινωνία στην οποία ακόμη και η δοσμένη ομορφιά μπορεί να αποτελέσει «διαβατήριο» για οτιδήποτε.

Αν στην περίπτωση σου η δήλωση «είμαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο» είναι απλώς μια δήλωση αυταρέσκειας, νομίζω πως τα πράγματα είναι λίγο πιο σοβαρά και όχι τόσο αισιόδοξα. Για αυτό πρέπει κατ’ αρχάς να διαλευκάνεις τι ακριβώς εννοείς όταν λες ότι είσαι όμορφη: Είσαι μια κοπέλα με πολλά φυσικά χαρίσματα; Προσέχεις πολύ τον εαυτό σου; Δουλεύεις πολύ σκληρά προκειμένου να διατηρείς την ομορφιά σου; Στις μέρες μας, στο επίπεδο εξέλιξης που βρίσκεται η τέχνη του μακιγιάζ, η μόδα και ό,τι αφορά την περιποίηση, θεωρώ δύσκολο το να χαρακτηρίσεις κάποιον «άσχημο» – ειδικά μια γυναίκα. Μπορεί κάποιος να είναι κακόγουστος, κακοντυμένος, να έχει αισθητική β’ κλάσης, όχι όμως να είναι άσχημος. Δευτερευόντως θα ήθελα να ξέρω ποια συναισθήματα σου προκαλεί αυτή η ιδέα που έχεις, το ότι δηλαδή είσαι πολύ όμορφη για τον κόσμο μας: Βλέπεις όλους εμάς, του υπόλοιπους ως άσχημους; Θεωρείς πως η ομορφιά σου είναι κατάρα και σου έχει κλείσει κάποιες πόρτες; Δεν σε προσεγγίζουν ερωτικά γιατί είσαι τόσο τέλεια και σε φοβούνται; Και εγώ δηλώνω συχνά, πως νιώθω πιο έξυπνος από τον μέσο άνθρωπο (λιθοβολείστε με). Ωστόσο, αυτό δεν με δυσκολεύει να συναναστρέφομαι με άλλους ανθρώπους, γιατί μπορεί εγώ να έχω ευφυία αλλά και αυτός που βρίσκεται απέναντί μου είναι σίγουρα σε κάποιον τομέα ανώτερος από εμένα. Θέτω ως στόχο το να έχω δίπλα ανθρώπους καλύτερους από εμένα σε κάτι, γιατί έτσι βελτιώνομαι και προσεγγίζω μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου μέρα με τη μέρα. Το πρόβλημα στη δική σου περίπτωση είναι ότι τα κριτήρια της ωραιότητας είναι ως επί το πλείστον υποκειμενικά. Εύχομαι πραγματικά να είσαι όντως όμορφη στα μάτια πολλών ανθρώπων, ώστε να πω πως τελικά είσαι αντικειμενικά ωραία κοπέλα. Αν είσαι τόσο όμορφη, εύχομαι επίσης να σε δω κάποια στιγμή από κοντά και να θαυμάσω την ομορφιά σου. Αυτό που εύχομαι όμως πιο πολύ είναι να μην είσαι μόνο πολύ όμορφη για τον κόσμο μας, αλλά και κάτι άλλο «πολύ». Γιατί – μην το ξεχνάς – η ομορφιά φεύγει. Υπάρχουν άλλα στοιχεία όμως που έχουν αντοχή στον χρόνο και συχνά κρινόμαστε τελικά από τον βαθμό στο οποίο κατέχουμε αυτά!

(άκου αυτό και χαλάρωσε Αφροντίτα μας!)

 

Πίνακας: The Judgment of Paris” by Peter Paul Reubens (ca. 1638)

«θα τελειώσω μία σχολή που δεν μου αρέσει και δε με εκφράζει ιδιαίτερα»

[Ψίθυροι για θέλω, πρέπει, όνειρα και μέλλον]

Το παρακάτω είναι μια προσομοίωση ενός group therapy. Εσύ μας λες το θέμα σου* και μερικοί από εμάς στο λύνουμε.

Ερώτηση αναγνώστη: Καλησπέρα! Χαίρομαι πάρα πολύ που μας δίνετε αυτή τη δυνατότητα της ανώνυμης επικοινωνίας μαζί σας! Για να μη μακρηγορώ, το πρόβλημα μου είναι το εξής: Είμαι φοιτήτρια, θα τελειώσω (ας μη θίξουμε το πότε), μία σχολή που δεν μου αρέσει και δε με εκφράζει ιδιαίτερα, αλλά δεν μπορώ να καταλήξω στο αν είναι καλύτερο να ακολουθήσω πιστά αυτό το επάγγελμα ή να ρισκάρω και να κάνω με το πέρας των σπουδών μου, αυτό που μου αρέσει. Αναφέρομαι ακόμα και σε κάποιες επιπλέον σπουδές τύπου κατατακτήριες ή μεταπτυχιακό. ΚΟΙΝΩΣ, ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. Τι με συμβουλεύετε;;; χελπ μι!

 

·Της Μαρίας Χατζηκαλλία·

Αγαπητή αναγνώστρια, Σε μία ακραία (ίσως) – λιγότερο ρεαλιστική, περισσότερο αυθόρμητη, προσωπική, ονειροπώλα- εκδοχή του παρακάτω κειμένου θα σου έκανα μία και μοναδική ερώτηση πριν τη σιωπή μου “Γιατί είσαι ακόμα σε αυτή τη σχολή;”. Όμως ένας πιο προσγειωμένος εαυτός μου αρνείται να σε προτρέψει να εγκαταλείψεις κάτι που σιγά σιγά έχεις αρχίζει να χτίζεις. Και μετά από αυτή τη δήλωση νιώθω σα να είμαι η ηρωίδα της ταινίας “Ξαφνικά 30”. Αν δεν έχεις εγκαταλείψει το κείμενο, νιώθωντας ακόμη πιο μπερδεμένη από πριν, έχω να σου πω πως το να κάνουμε αυτό που αγαπάμε είναι για μένα το πιο όμορφο πράγμα. Είναι αυτό που με κάνει να θέλω να σηκωθώ κάθε πρωί, να βάλλω τα πιο όμορφα ρούχα και να ξεκινήσω αυτό που λέγεται ζωή. Κάθε μέρα μια καινούρια. Οπότε εγώ δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά αν σε προτρέπω να παρατήσεις τη σχολή σου, γιατί, για μένα, η ζωή καμιά φορά δεν είναι όσο όμορφη όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Έχει δυσκολίες και σίγουρα χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Αυτό που ξέρω όμως είναι πως πάντα μας δίνει ρωγμές από τις οποίες ξεπροβάλλουν ομορφιές. Δεύτερες ευκαιρίες να την ξαναπιάσουμε από την αρχή. Να θέσουμε νέους στόχους. Να την αγαπήσουμε. Αυτό που για σένα τώρα είναι κάτι επίπονο, μπορεί αργότερα να αποτελέσει τη βάση για κάτι όμορφο. Ή απλώς μια καλή ανάμνηση.Δεν πειράζει. Θα ξέρεις πως τουλάχιστον προσπάθησες. Δεν έπιασε. Και αν θέλεις μία ξεκάθαρη απάντηση, για μένα η προσπάθεια είναι μία μαγική διαδικασία. Μαγικό είναι επίσης να φέρνεις το κόσμο τούμπαλιν για τα όνειρα σου. Αυτό και αν θέλει κότσια. Οπότε ναι, αν και εφόσον τελειώσεις τη σχολή σου, και συνεχίζεις να νιώθεις σα να βρίσκεσαι σε ξένα παπούτσια, πάντα θα μπορείς να αλλάξεις γραμμή πλεύσης και να γίνεις, ξέρω γω, καθηγήτρια τάνγκο (Αυτό το κείμενο γράφτηκε μετά το πρώτο- και τελευταίο- μάθημα τάνγκο. Οι ωραίες αναμνήσεις που λέγαμε).

 

·Του Αχιλλέα Μζ.·

Εσύ εδώ θέτεις ένα ζήτημα το οποίο θα κατέτασσα στα σοβαρά. Το θετικό είναι ότι ζητήματα τέτοιας φύσεως, πάντα έχουν λύση, και ευτυχώς συχνά έρχεται εκ των έσω. Όταν την βρεις θα δεις πόσο πιο σίγουρη και ελεύθερη θα αισθάνεσαι. Το «αλλά» κρύβεται στο ότι «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία». Έχεις; Πιθανόν για να ψάχνεις τον δρόμο σου σε ανώνυμες φόρμες να μην έχεις. Ίσως πάλι να έχεις βρει την απάντηση που ψάχνεις και επειδή το συγγενολόι θα την απορρίψει, αναζητείς εδώ την επιβεβαίωση σου. Υπάρχουν πολλές πιθανές εκδοχές στην ιστορία σου και παρά το ότι εσύ δίνεις μια αρκετά πλήρη εικόνα με όσα λες, θα ήθελα να σε είχα μπροστά μου και να πούμε πολλά. Και θα λέγαμε σίγουρα ωραία πράγματα γιατί οι άνθρωποι που νοιάζονται για το μέλλον τους (είτε σε επίπεδο μόρφωσης, είτε επαγγελματικά, είτε ακόμη και στο κομμάτι των κοινωνικών σχέσεων) έχουν τρομερό ενδιαφέρον. Ακόμη και αν τελικά μπερδεύονται πού και πού. Θα κρατήσω τα δεδομένα που παραθέτεις και θα σου δώσω τις πιθανές λύσεις. Ή θα συνεχίσεις να κάνεις αυτό που ξεκίνησες και θα βρεις κάτι όμορφο μέσα του, ή θα ξεκινήσεις κάτι καινούριο που θεωρείς εξ αρχής όμορφο – χωρίς όμως να ξέρεις αν όντως θα είναι. Θα σου πρότεινα λοιπόν, ανεπιφύλακτα το πρώτο. Και εγώ, βρέθηκα να δηλώσω στο μηχανογραφικό μου μια σχολή και δεν ήμουν πραγματικά σίγουρος αν θα μου αρέσει. Στην πορεία των σπουδών μου, γνώρισα τα πράγματα και τους ανθρώπους που μου πρόσφεραν αυτήν την βεβαιότητα. Αυτά που μου στέρησαν τον ύπνο γιατί όντως ήθελα να τα διαβάσω, εκείνους που με συνόδευσαν στα πολύ πρωινά μαθήματα και μετά από αυτά στους καφέδες, τις επιμέρους προοπτικές που μπορεί να υπάρχουν, την έμπνευση και τα κίνητρα που κακά τα ψέματα, θα βρεις και εσύ στο δικό σου αντικείμενο αν ασχοληθείς σοβαρά και με πάθος. Σε αποθαρρύνω να τα παρατήσεις γιατί ξέρω πως αν γυρίσεις πίσω στις μέρες που επέλεγες αυτήν την σχολή, θα βρεις έναν τουλάχιστον σοβαρό λόγο που σε οδήγησε εδώ που είσαι. Σε ό,τι και αν κάνουμε στην ζωή μας ξεκινάμε με ενθουσιασμό και όρεξη, έπειτα κάνουμε μια «κοιλιά» και εν τέλει όταν φτάνουμε κοντά στο τέλος ανυπομονούμε για αυτό μέχρι που τελικά καταλαβαίνουμε πόσο δεν το θέλαμε. Σιγουρέψου πως δεν βρίσκεσαι στην φάση της «κοιλιάς». Αν πάλι δεν τα καταφέρεις, έχω μόνο να σου πω ΠΡΟΣΕΧΕ! Καθώς θα ξεκινάς πάλι από την αρχή – για την οποία δεν είναι αργά – μην επαναλάβεις τα ίδια λάθη.

 

·Της Θεοδώρας Απότα·

«Διάλεξε μια δουλειά που σ’ αρέσει και δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου», είπε ο Κομφούκιος. Εφόσον στο παρελθόν ξεκίνησες μία προσπάθεια, κοίταξε να την ολοκληρώσεις. Από εκεί και πέρα, δεν χρειάζεται να ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο, εφόσον δεν σε τρελαίνει. Δεν θα χαλάσει ο κόσμος. Σκέψου: Στην καθημερινότητα σου, κάνεις υποχρεωτικά ορισμένα πράγματα. Για παράδειγμα, περιμένεις υπομονετικά τη σειρά σου στις δημόσιες υπηρεσίες και τρως λαχανικά για να πάρεις θρεπτικές ουσίες. Γιατί η δουλειά σου να είναι κάτι που δεν σε εκφράζει ιδιαίτερα, όπως ο αριθμός αναμονής 93 και ένα μπριάμ; «Ναι» στις επιπλέον σπουδές και στο ρίσκο. Έτσι, θα μάθεις τι πραγματικά θέλεις να κάνεις. Ξαναδιάβασε τι είπε ο Κομφούκιος και… καλή ζωή.

(τέηκ γιορ πάσσιον εντ μέηκ ιτ χάππεν)

*Εδώ, μπορείς να μας εμπιστευτείς! 

«Θα ήθελα πολύ να κάνω ένα tattoo. Φοβάμαι όμως την μονιμότητα»

[Ψίθυροι για τατουάζ και μονιμότητες]

Το παρακάτω είναι μια προσομοίωση ενός group therapy. Εσύ μας λες το θέμα σου* και μερικοί από εμάς στο λύνουμε.

Ερώτηση αναγνώστη: Λοιπόν το πρόβλημα μου δεν είναι τόσο πρόβλημα. Πρόκειται για κάτι που τυραννάει τον τελευταίο καιρό. Θα ήθελα πολύ να κάνω ένα tattoo. Έχω πολλά σχέδια στο μυαλό μου και από πάντα αγαπούσα αυτού του είδους την τέχνη. Φοβάμαι όμως την μονιμότητα που έχει κάτι τέτοιο. Και δεν φοβάμαι την μονιμότητα μόνο σε τέτοιο επίπεδο. Γενικότερα. Πώς το αντιμετωπίζω;

Συνεχίστε την ανάγνωση «Θα ήθελα πολύ να κάνω ένα tattoo. Φοβάμαι όμως την μονιμότητα»