«Νομίζω ότι ο σύντροφός μου με απατά»

[Συζήτηση για την απιστία και τις ευεργετικές ιδιότητες του διαλόγου σε μία σχέση]

Μήνυμα αναγνώστριας: Νομίζω ότι ο σύντροφός μου με απατά. Είμαστε δύο χρόνια μαζί και τελευταία έχει αρχίσει να αλλάζει. Δεν ξέρω γιατί, αλλά με αποφεύγει για να βλέπει τους φίλους του. Σκέφτομαι να τον παρακολουθήσω ή να ψάξω στο κινητό του για να ανακαλύψω την αλήθεια. Τι να κάνω;

Συνεχίστε την ανάγνωση «Νομίζω ότι ο σύντροφός μου με απατά»

«Είμαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο»

[Συζήτηση για την ομορφιά]

Το μήνυμα του αναγνώστη:Είμαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο

·Η απάντηση της Θεοδώρας·

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα να σου απαντήσω είναι: σιγά καλέ. Σεβόμενη ωστόσο το γεγονός ότι μπήκες στη διαδικασία να μοιραστείς τον (;) προβληματισμό σου, θα απαντήσω εκτενέστερα, εκτιμώντας ότι το άτομο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Η/Υ είναι εγωκεντρικό.

Μαντεύω ότι έχεις αδύναμο χαρακτήρα -δεν ξέρω γιατί, ούτε μπορώ να εξάγω συμπεράσματα από μια φράση, επομένως απλώς μαντεύω- ότι στην προσπάθεια σου να δείξεις ότι αξίζεις στον κοινωνικό σου περίγυρο, τοποθετείς τον εαυτό σου ένα σκαλοπάτι πιο πάνω από τους «συνηθισμένους» ανθρώπους και σε εισάγεις σε μία «ελίτ» επειδή πληροίς κάποια κριτήρια που εσύ δημιούργησες. 

Δεν καταλαβαίνω πού κολλάει το ότι είσαι όμορφη με τον υπόλοιπο κόσμο (που απ’ ό,τι καταλαβαίνω θεωρείς ότι είναι άσχημος). Ο κόσμος δεν είναι αψεγάδιαστος. Ούτε κι εσύ.  Δούλεψε και το μέσα σου.

·Η απάντηση του Αχιλλέα·

Κάποιος υπέρμαχος της μετριοφροσύνης θα σε αποκαλούσε «ψώνιο» ή «ωραιοπαθή». Θα εμπνεόταν πολύ από την δήλωσή σου και θα είχε να σου προσάψει πολλές κατηγορίες, καθώς θα αναρωτιόταν «ποια νομίζεις πώς είσαι» και θα συμπέρανε πως «έχεις καβαλήσει το καλάμι». Εγώ όμως δεν είμαι ένας από αυτούς.

Αν πραγματικά νιώθεις πως είσαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο, χαίρομαι για σένα και σου βγάζω το καπέλο, γιατί νομίζω πως βήμα – βήμα κατάφερες να χτίσεις ένα προφίλ στο οποίο κυριαρχούν θετικά συναισθήματα όπως αυτό της αυτοπεποίθησης. Είναι ωραίο κανείς να νιώθεις ωραίος. Είναι επίσης ωραίο να αισθάνεται κανείς περήφανος για το ότι είναι ωραίος, αν έχει προσπαθήσει να δείχνει ωραίος (ακολουθώντας υγιεινό τρόπο ζωής, έχοντας υψηλή αισθητική κτλ.). Από την άλλη λένε πως δεν μπορείς να χαίρεσαι για κάτι, αν αυτό σου δόθηκε από την φύση. Εγώ διαφωνώ και σε αυτό το σημείο: Έχεις κάθε δικαίωμα να περηφανευτείς για το ότι είχες την τύχη να γεννηθείς όμορφη, να αναδεικνύεις όλα τα όμορφα σημεία σου, ενώ θεωρώ πως μπορείς ακόμη και να χρησιμοποιείς την ομορφιά σου, αν χάρη αυτής σου είναι πιο εύκολο να κερδίσεις κάτι. Ακόμη και αν κάνεις το τελευταίο κρίνω πως δεν φταις εσύ, αλλά το ότι ζεις σε μια κοινωνία στην οποία ακόμη και η δοσμένη ομορφιά μπορεί να αποτελέσει «διαβατήριο» για οτιδήποτε.

Αν στην περίπτωση σου η δήλωση «είμαι πολύ όμορφη για αυτόν τον κόσμο» είναι απλώς μια δήλωση αυταρέσκειας, νομίζω πως τα πράγματα είναι λίγο πιο σοβαρά και όχι τόσο αισιόδοξα. Για αυτό πρέπει κατ’ αρχάς να διαλευκάνεις τι ακριβώς εννοείς όταν λες ότι είσαι όμορφη: Είσαι μια κοπέλα με πολλά φυσικά χαρίσματα; Προσέχεις πολύ τον εαυτό σου; Δουλεύεις πολύ σκληρά προκειμένου να διατηρείς την ομορφιά σου; Στις μέρες μας, στο επίπεδο εξέλιξης που βρίσκεται η τέχνη του μακιγιάζ, η μόδα και ό,τι αφορά την περιποίηση, θεωρώ δύσκολο το να χαρακτηρίσεις κάποιον «άσχημο» – ειδικά μια γυναίκα. Μπορεί κάποιος να είναι κακόγουστος, κακοντυμένος, να έχει αισθητική β’ κλάσης, όχι όμως να είναι άσχημος. Δευτερευόντως θα ήθελα να ξέρω ποια συναισθήματα σου προκαλεί αυτή η ιδέα που έχεις, το ότι δηλαδή είσαι πολύ όμορφη για τον κόσμο μας: Βλέπεις όλους εμάς, του υπόλοιπους ως άσχημους; Θεωρείς πως η ομορφιά σου είναι κατάρα και σου έχει κλείσει κάποιες πόρτες; Δεν σε προσεγγίζουν ερωτικά γιατί είσαι τόσο τέλεια και σε φοβούνται; Και εγώ δηλώνω συχνά, πως νιώθω πιο έξυπνος από τον μέσο άνθρωπο (λιθοβολείστε με). Ωστόσο, αυτό δεν με δυσκολεύει να συναναστρέφομαι με άλλους ανθρώπους, γιατί μπορεί εγώ να έχω ευφυία αλλά και αυτός που βρίσκεται απέναντί μου είναι σίγουρα σε κάποιον τομέα ανώτερος από εμένα. Θέτω ως στόχο το να έχω δίπλα ανθρώπους καλύτερους από εμένα σε κάτι, γιατί έτσι βελτιώνομαι και προσεγγίζω μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου μέρα με τη μέρα. Το πρόβλημα στη δική σου περίπτωση είναι ότι τα κριτήρια της ωραιότητας είναι ως επί το πλείστον υποκειμενικά. Εύχομαι πραγματικά να είσαι όντως όμορφη στα μάτια πολλών ανθρώπων, ώστε να πω πως τελικά είσαι αντικειμενικά ωραία κοπέλα. Αν είσαι τόσο όμορφη, εύχομαι επίσης να σε δω κάποια στιγμή από κοντά και να θαυμάσω την ομορφιά σου. Αυτό που εύχομαι όμως πιο πολύ είναι να μην είσαι μόνο πολύ όμορφη για τον κόσμο μας, αλλά και κάτι άλλο «πολύ». Γιατί – μην το ξεχνάς – η ομορφιά φεύγει. Υπάρχουν άλλα στοιχεία όμως που έχουν αντοχή στον χρόνο και συχνά κρινόμαστε τελικά από τον βαθμό στο οποίο κατέχουμε αυτά!

(άκου αυτό και χαλάρωσε Αφροντίτα μας!)

 

Πίνακας: The Judgment of Paris” by Peter Paul Reubens (ca. 1638)

Daphnia Neofytou στο S.A: «Υπάρχουν τάσεις σίγουρα, αλλά υπάρχει και κριτική σκέψη στο να δεις τι σου αρέσει και τι σου πάει για να φορέσεις!»

Αγαπά την μόδα και το δείχνει. Την αγάπη της αυτή μοιράστηκε με τον κόσμο μέσα από το προσωπικό της blog, το Life-Report. Σήμερα είναι μια από τις πλέον γνωστές fashion bloggers, ενώ δυναμική είναι η παρουσία της και στον κόσμο του instagram. Με την Δάφνη Νεοφύτου συζητήσαμε για το ταξίδι της στον χώρο της μόδας και του fashion blogging και τις απόψεις για την μόδα.  Ακόμη μας έδωσε και μερικά tips για στυλ και άνεση κατά την διάρκεια της απαιτητικής καθημερινότητας.

Συνέντευξη στην Θεοδώρα Απότα και τον Αχιλλέα Μζ.

Είσαι μία από τις γνωστές ελληνίδες Fashion Bloggers. Πώς ακριβώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με την μόδα και πώς συνεχίστηκε το ταξίδι σου στην μόδα;

Πριν από 7 χρόνια ενώ βρισκόμουν στο πανεπιστήμιο, αποφάσισα να δημιουργήσω το δικό μου προσωπικό blog. Μέσα από το Life- Report έχω την δυνατότητα να μοιράζομαι με τους διαδικτυακούς φίλους μου τις στιλιστικές προτάσεις, τα προϊόντα ομορφιάς που έχω πάντα στην τσάντα μου αλλά και τα πιο in μέρη για να συχνάσεις στην Αθήνα. «Στόχος μου είναι να δημιουργήσω ένα «Happy Movement» και να δείξω ότι τα κορίτσια της διπλανής πόρτας όπως εγώ, μπορούν να είναι στιλάτα όλες τις ώρες της μέρας χωρίς να ξοδεύουν πολλά χρήματα και πως η μόδα μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε άνετες και χαρούμενες». Το 2016 κέρδισα και το βραβείο editors choice award στα marie claire blogawards που μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω!

image4.jpeg

Πώς νιώθεις που ακολουθούν το κάθε σου βήμα, λίγοι παραπάνω από 56Κ άνθρωποι; 

Προσωπικά νιώθω πως με βλέπουν 56 χιλιάδες φίλες και φίλοι! Και είναι πολύ ωραίο να μοιράζεσαι στιγμές με ανθρώπους!

Εσύ πώς θα αυτοπροσδιοριζόσουν; Αισθάνεσαι περισσότερο άνθρωπος της μόδας ή instagrammer;

Ούτε το ένα ούτε το άλλο… Είμαι μια κοπέλα 27 χρονών σας όλες τις άλλες και μου αρέσει η μόδα και η ομορφιά αλλά και να μοιράζομαι την γνώμη μου!

My style rocks, Shopping star, GNTM: Ποια η γνώμη σου για τα εν λόγω τηλεοπτικά προγράμματα μόδας, έχοντας μάλιστα κάνει μια πολύ σύντομη εμφάνιση στο πρώτο από αυτά; 

Δεν θα ήθελα να τα σχολιάσω και εγώ!

Φράσεις όπως «plus size model» και «body positivity» ακούγονται πλέον αρκετά συχνά. Θεωρείς πως ο καθένας μπορεί αν το θέλει να ακολουθήσει τις τάσεις της μόδας; 

Εγώ είμαι υπέρ του ότι ο καθένας αφού δεν ενοχλεί τον άλλον μπορεί να φοράει ό,τι τον κάνει να νιώθει άνετα με το σώμα του και του φτιάχνει την διάθεση!

Ποια θεωρείς ότι είναι τα must have κομμάτια στην ντουλάπα μίας γυναίκας/ενός άνδρα;

Τον χειμώνα τα πανωφόρια και το καλοκαίρι (για τις γυναίκες) τα φορέματα!

image2.jpeg

Μπορεί κανείς να είναι in fashion, χωρίς να αξιοποιεί ιδιαίτερα υψηλό budget;

Φυσικά, ειδικά στις ημέρες μας με τόση πληροφορία αλλά και τόσες επιλογές!

Μήπως η μόδα είναι τελικά ένα είδος επιβολής;

Δεν νομίζω κάτι τέτοιο… Υπάρχουν τάσεις σίγουρα, αλλά υπάρχει και κριτική σκέψη στο να δεις τι σου αρέσει και τι σου πάει για να φορέσεις!

Η σημερινή γυναίκα που βρίσκεται από το πρωί μέχρι το βράδυ στον δρόμο, ποιο outfit πρέπει να έχει ιδανικά, για να ξεκινήσει την ημέρα της στο γραφείο και να φτάσει αργά το βράδυ στο αγαπημένο της μαγαζί για κρασί;

Κάτι το οποίο να την κάνει να νιώσει άνεση και στυλ… Π.χ. ένα τόταλ black outfit, ένα φόρεμα σε «Α» γραμμή ή και ένα blue jean με ένα πολύ ωραίο πουκάμισο ή πουλόβερ

 

Αγαπημένα:

ΒιβλίοΒιβλίο δεν έχω διαβάσει πότε

Ταινία: Ibiza

Σειρά: 13 Reasons Why

Τραγούδι: Promises – Calvin Harris

Ρόφημαtoffee nut latte

Outfit: sporty chic

Βρείτε την Δάφνη:

Blog: Life-Report

Instagram: @Daphnianeofytou

Fb: Life Report

Δημήτρης Μακαλιάς στο SA: «Δεν ήμουν ποτέ η ψυχή της παρέας»

«Εισέβαλε» στις οθόνες και κατ’ επέκταση στο σπίτι σχεδόν κάθε ελληνικής οικογένειας και κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό: να την κάνει να ξεχάσει για λίγο τα όποια προβλήματα και να γελάσει με τη ψυχή της. Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Μακαλιάς στο SA: «Δεν ήμουν ποτέ η ψυχή της παρέας»

Δημήτρης Τσέλιος στο SA: «για να πετύχει στη ζωή του ένας άνθρωπος περισσότερα, θα πρέπει να κάνει λιγότερα»

Την ιδιότητα του life coach την πρωτοακούσαμε τα τελευταία χρόνια και συχνά δεν καταλαβαίνουμε ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Τον Δημήτρη Τσέλιο τον γνωρίσαμε το φετινό καλοκαίρι, μέσα από την κυκλοφορία του πρώτου του βιβλίου που πραγματικά μας έκανε εντύπωση. Το σίγουρο είναι πως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουμε από πάντα το πρόβλημα του χρόνου και της αναζήτησης ενός χρυσού κανόνα ευτυχίας. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερος άνθρωπος για να συζητήσουμε όλα τα παραπάνω, από τον ίδιο τον Δημήτρη Τσέλιο. Μην υποτιμήσετε τα λόγια του… Μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς την αυτοβελτίωσή σας!

Συνέντευξη στην Θεοδώρα Απότα και τον Αχιλλέα Μζ.

Διαβάζοντας κανείς το βιογραφικό σου θα δει πληθώρα ενασχολήσεων. Πώς αυτοσυστήνεσαι;

Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης

Ποιος «ρόλος» υπερισχύει μέσα σου;

Ο ρόλος του ανθρώπου που επιθυμεί να αφήσει έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν που βρήκε.

_MG_1367_face (1).jpg

Τι είναι το life-coaching;

Είναι μία καινοτόμος μέθοδος Αυτοβελτίωσης που κινητοποιεί τον άνθρωπο να ανακαλύψει και να αξιοποιήσει στο μέγιστο το εσωτερικό του δυναμικό, προκειμένου να πετύχει τους στόχους σου.

Θεωρείς ότι χρειαζόμαστε όλοι έναν «οδηγό εκκίνησης»; Οι άνθρωποι τολμούν να δοκιμάσουν τη μέθοδο του life-coaching;

Θα σε ενημερώσω ότι στο εξωτερικό όλοι οι πετυχημένοι άνθρωποι, συνεργάζονται με έναν Life Coach. Πολιτικοί, επιχειρηματίες, αστέρες του κινηματογράφου και της μουσικής σκηνής. Γιατί αναγνωρίζουν ότι το να διατηρηθείς στην κορυφή, είναι ακόμα πιο δύσκολο από το να την κατακτήσεις.

Ναι, σαφέστατα όλοι μας έχουμε την ανάγκη από κάποιον καθοδηγητή στη ζωή μας.

Στην Ελλάδα, υπήρχε αρχικά μία προκατάληψη όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της μεθόδου, όμως τα τελευταία χρόνια, το Life Coaching έχει γίνει ευρέως γνωστό και είναι αρκετοί αυτοί που είναι «ανοιχτοί» να δοκιμάσουν την συγκεκριμένη μέθοδο, κυρίως όσοι νιώθουν έντονη την ανάγκη για προσωπική εξέλιξη.   

Πες μας δύο λόγια για το βιβλίο σου.

1 Ιουνίου κυκλοφόρησε το βιβλίο μου με τίτλο «Απόδραση από το Σπήλαιο».

Ανήκει στην κατηγορία των βιβλίων Προσωπικής Ανάπτυξης (Αυτοβοήθειας) και πραγματεύεται την προσωπική μου ιστορία Αυτοβελτίωσης. Περιγράφει τα βήματα που ακολούθησα πιστά πριν 5 περίπου χρόνια και με οδήγησαν σε μία δυναμική επανεκκίνηση στη ζωή μου.  

20.jpg

Βασιζόμενοι στον τίτλο του βιβλίου σκεφτόμαστε: Οι δυσκολίες της ζωής αποτελούν ένα σπήλαιο από το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να αποδράσει;

Ο τίτλος του βιβλίου είναι εμπνευσμένος από την αλληγορία του Σωκράτη «το Σπήλαιο», που κατέγραψε ο Πλάτωνας στο 7ο βιβλίο της Πολιτείας.

Ο Σωκράτης αναφέρεται στο Σπήλαιο των περιοριστικών πεποιθήσεων που έχουν μεγαλώσει οι άνθρωποι από την μέρα που γεννιούνται, όλες αυτές τις αποδυναμωτικές πεποιθήσεις που περιορίζουν τις δυνατότητες μας για μεγάλα επιτεύγματα. Περιγράφει τον αρνητικό προγραμματισμό που έχουμε δεχτεί από το οικογενειακό, αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό μας περιβάλλον, καθώς και από τα ΜΜΕ. Το μυαλό μας είναι η μοναδική φυλακή, από την οποία οφείλουμε να αποδράσουμε.

 

Τι ονομάζεις «δυσκολία»; Υπάρχουν ανυπέρβλητες δυσκολίες;

Η βιωματική μου εμπειρία μου δίδαξε ότι όλα τα εμπόδια στη ζωή μας είναι οι μεγαλύτεροι Δάσκαλοι μας. Είναι αυτά που, αν αξιοποιήσουμε την ευκαιρία, θα μας κάνουν ακόμα πιο δυνατούς, ακόμα πιο σοφούς. Είτε αυτά είναι πρόσωπα που μας πλήγωσαν, είτε καταστάσεις που μας πόνεσαν.

 

Υπάρχει χρυσός κανόνας για το πώς μπορεί μια ζωή να γίνει πιο ευχάριστη;

Πιστεύω ότι για να ευτυχίσει ένας άνθρωπος, καλό θα είναι να επενδύσει στην προσωπική του ανάπτυξη καθώς και στις ανθρώπινες σχέσεις. Η προσωπική μας εξέλιξη σε συνδυασμό με υγιείς ανθρώπινες σχέσεις μπορούν να οδηγήσουν στην πληρότητα και την ευδαιμονία.

Κλασσικό πρόβλημα του σύγχρονου ανθρώπου είναι η διαχείριση του χρόνου κι ενώ όλοι μπορούμε να φανταστούμε αιτίες κι αφορμές που οδηγούν στο σημείο αυτό, λίγοι μπορούν να βρουν τη λύση. Ποια η άποψη σου;

Η άποψη μου είναι ότι για να πετύχει στη ζωή του ένας άνθρωπος περισσότερα, θα πρέπει να κάνει λιγότερα. Να πετάξει δηλαδή, όλα εκείνα τα ασήμαντα που του δίνουν την ψευδαίσθηση ότι είναι σημαντικός και να κρατήσει μόνο όλα όσα είναι πραγματικά σημαντικά και σχετίζονται με τις αξίες και τους στόχους του.

Για αρχή, ας κάτσει ο καθένας μας να ιεραρχήσει συνειδητά ποιες είναι οι 5 πιο σημαντικές αξίες στη ζωή του και αυτόματα θα προκύψουν και οι προτεραιότητες που θα πρέπει να εστιάσει διαθέτοντας τον πολύτιμο χρόνο του.

Βρείτε τον Δημήτρη Τσέλιο:

Fb page: Life Coaching by Dimitris Tselios 

Επίσης www.facebook.com/tselios

email: info@dimitristselios.gr

«Το Σχολείο»

Της Έλενας Δελήπαλτα,

«Ποιο Σχολείο;», αναρωτιέμαι. Το σχολείο του αύριο; ή του σήμερα; Και διορθώνω ξανά τον εαυτό μου, «μήπως καλύτερα, το σχολείο του χθες, του προχθές ή και του παρά-προχθές»; Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου, αναρωτήθηκα «Σε τι σχολείο πηγαίνουν τα παιδιά μας;», και ακόμη περισσότερο, «τι πολίτες θέλει να βγάλει τελικά το σχολείο μας;». Θέλει όντως να βγάλει τον «δημοκρατικό πολίτη», που με τόση μανία διακηρύσσει στα Αναλυτικά Προγράμματα σπουδών του το Υπουργείο Παιδείας; Αυτό θέλει όντως; Ή είναι και αυτή μία εντυπωσιακή διακήρυξη, γραμμένη με το βαρύγδουπο και εντυπωσιακό επίθετο του «δημοκρατικού», για να κρύψει από πίσω του, διπλάσιες και άκρως αντίθετες με αυτό αλήθειες, σαν όλα τα άλλα που ακούμε και βλέπουμε και ελάχιστα από αυτά καταλαβαίνουμε, λόγω των βαρύγδουπων και εντυπωσιακών περιτυλιγμάτων ;

Συνεχίστε την ανάγνωση «Το Σχολείο»

S.T.Op #12: Για την ποιοτική ανάγνωση

Συντονίζει η Φάτα Μοργκάνα

Υπάρχει καλό και κακό είδος ανάγνωσης; Σίγουρα υπάρχει περισσότερο και λιγότερο ποιοτική λογοτεχνία. Κάποιοι άνθρωποι δεν διαβάζουν καθόλου βιβλία, άλλοι διαβάζουν μόνον “ελαφριά” λογοτεχνία και τέλος υπάρχουν και αυτοί που επιλέγουν τα κλασσικά (και ίσως εικονογραφημένα) έργα. Όμως τι είναι προτιμότερο γι αυτούς που ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία; Μήπως είναι καλύτερα να απέχουν, αν δεν είναι φαν της ποιοτικής ανάγνωσης; Ή κάθε έντυπο έχει την αξία του; Οι συντάκτες μας απαντούν στο ερώτημα:

•του Αχιλλέα Μζ•

2 ερωτήσεις και 2 απαντήσεις: Ερ. Ποια ανάγνωση είναι ποιοτική; Απ. Η ανάγνωση κειμένων που δεν ανήκουν στην παραλογοτεχνία. Ερ. Και ποια κείμενα ανήκουν στην παραλογοτεχνία; Απ. «Ο όρος παραλογοτεχνία χρησιμοποιείται, κυρίως από τους επίσημους λογοτεχνικούς κύκλους, για να περιγράψει ορισμένα είδη λογοτεχνίας που απευθύνονται κυρίως στο πλατύ κοινό και, ορισμένες φορές, δεν έχουν ιδιαίτερες αξιώσεις από πλευράς ποιότητας, μα στοχεύουν κυρίως στην μαζική κατανάλωση.» Και μερικές εξηγήσεις: Ο όρος είναι 100% επιστημονικός, και όχι κάποια δημιουργία μου. Με δικό του λήμμα στο Wikipedia και σε λεξικά. Τεχνικά, για να διασαφηνίσουμε τι είναι παραλογοτεχνία πρέπει να ορίσουμε καμιά δεκαριά έννοιες που στοιχίζουν τον ίδιο τον ορισμό της. Ας πούμε, ποιος λογοτεχνικός κύκλος είναι ο επίσημος; Ανήκει η Δημουλίδου σε αυτόν; Ο Flaubert; Γιατί ο ένας ναι και ο άλλος όχι; Αφού στην πράξη και οι δύο γράφουν και αισθηματικές ιστορίες. Γενικά τα πράγματα με την τέχνη και τους ορισμούς της είναι κάπως περίπλοκα, αφού όταν ο καλλιτέχνης θεωρήσει το έργο του ως κάτι, εμείς πρέπει να το αποδεχτούμε ως κάτι τέτοιο και όχι ως κάτι άλλο. Μπερδεύτηκα. Πάω να διαβάσω. Οτιδήποτε. Όταν δεν κρίνονται επιστημονικά πειράματα ή διπλωματικά ζητήματα από την πηγή σου και μιλάμε για απλή λογοτεχνία μπορείς να διαβάσεις ό,τι θέλεις. Η λογοτεχνία άλλωστε έχει ως σκοπό να σε κάνει να νιώσεις κάποια πράγματα. Αν εσύ τα νιώθεις με τις πενήντα αποχρώσεις του γκρι, είσαι ελεύθερος να τα νιώθεις με αυτές.

της Ζωής Καρανάσιου

Και κάπου εδώ ξεκινά μια μεγάλη συζήτηση, για το αν μια στοίβα χαρτιών με αραδιασμένες λέξεις να τα γεμίζουν μπορούν να χαρακτηριστούν λογοτεχνία;             Πλέον τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μια έκρηξη συγγραφικής παραγωγής βιβλίων «πουπουλένιου» περιεχομένου, που σημειώνουν κορυφαίες πωλήσεις σ’ ένα ευρύ ηλικιακά κοινό. Βιβλία με ρηχές ιδέες  εστιάζουν κατά βάση στη μέση αναγνώστρια, η οποία κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης επίσκεψης της στο κομμωτήριο αντί για lifestyle περιοδικά διαβάζει πλέον «βαθυστόχαστες» ιστορίες της Λένας Μαντά. Η διαδικασία της ανάγνωσης εδώ παίρνει άλλες διαστάσεις, επιδιώκοντας να τροφοδοτεί τον αναγνώστη  με έργα που δεν πληρούν την αισθητική πλευρά της λογοτεχνίας , απλώς αποσκοπούν στο να κερδίσουν περισσότερο αναγνωστικό κοινό, άρα αυτομάτως και επιτυχία στις πωλήσεις. Σ’ αυτό το σημείο, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος αν τελικά σκοπός της τέχνης είναι το οικονομικό όφελος του συγγραφέα ή η διοχέτευση ποιοτικών βιβλίων στα βιβλιοπωλεία.                                                                                                              Είναι γνωστό, βέβαια, πως η ανάγνωση δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη πως το βιβλίο έχει αποστασιοποιηθεί από τον σημερινό/ή αναγνώστη/στρια. Η έκρηξη αυτή της ελαφριάς (παρα)λογοτεχνίας θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως ένα μέσο εξοικείωσης, ώστε να επιστρέψει το βιβλίο στην καθημερινότητα πολλών.Κι εδώ η Χρυσηίδα Δημουλίδου και τα έργα της θα καταρρίψουν για ακόμη μια φορά το σκοπό της λογοτεχνίας, που δεν είναι η ποσότητα αλλά η ποιότητα. Άλλωστε, πλέον το βιβλίο μπορείς να το βρεις και σ’ ένα ράφι περιπτέρου δίπλα από πατατάκια, σοκολάτες και τα συναφή.  Θα μπορούσε να πει κάποιος πως τέτοιου είδους βιβλία είναι συχνά μιας χρήσης, αλλά ταυτόχρονα και μια στιγμή τηλεοπτικής λάμψης του/της συγγραφέα στα βραβεία αναγνωστών. Η μαζική κουλτούρα και οι δείκτες πωλήσεων αποδεικνύουν πως η εύπεπτη (παρα)λογοτεχνία είναι ευκαιρία ανάγνωσης «κενών» σελίδων για τους πολλούς, αλλά δεν είναι κακά και τα lifestyle περιοδικά, τουλάχιστον σ’ εκείνα θα δεις και καμιά παπαρατσική φωτογραφία, τι λέτε;

της Κυριακής Κοπαράνη

Αυτό το ζήτημα θεωρώ πως πάντα θα είναι αμφιλεγόμενο. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως είναι πολύ καλύτερο να διαβάζει κανείς βιβλία που μπορεί να ανήκουν ακόμη και στην «κακή» λογοτεχνία. Το διάβασμα, ως διαδικασία και μόνο, μας βάζει να σκεφτούμε και φυσικά εξάπτει την φαντασία μας. Να αναφερθεί βέβαια και ότι βοηθά και στα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη. Πολύ σημαντικό σε μια εποχή γεμάτη greeklish. Γι’αυτό διάβασε όσο περισσότερο μπορείς. Ακόμα και αν διαβάζεις κόμιξ.