Χρόνος: Κρυμμένος (ή όχι και τόσο) μέσα σε τρεις ταινίες

της Ελένης Τακοπούλου

Πολύ καλησπέρα σας!

Ο χρόνος είναι, κατ’ εμέ τουλάχιστον ένα μεγαλείο. Με εκνευρίζουν οι άνθρωποι που μου λένε «Ελένη, χρόνος δεν υπάρχει, πρόλαβε να κάνεις πράγματα πριν ο λίγος αυτός χρόνος που έχεις χαθεί». Ο χρόνος λοιπόν όντως είναι κάτι το οποίο μπορεί να χαθεί, και εύκολα μάλιστα αλλά υπάρχει και είναι αρκετός αρκεί να θες να το αξιοποιήσεις.  Συνεχίστε την ανάγνωση Χρόνος: Κρυμμένος (ή όχι και τόσο) μέσα σε τρεις ταινίες

τρεις ταινίες που κερδίζουν το στοίχημα της μνήμης

                                                                                                                        της Ελένης Τακοπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση τρεις ταινίες που κερδίζουν το στοίχημα της μνήμης

10 λόγοι για να ξαναδείς και να ξαναδιαβάσεις Χάρι Πότερ την περίοδο των γιορτών

“Christmas was coming. One morning in mid-December, Hogwarts woke to find itself covered in several feet of snow. The lake froze solid and the Weasley twins were punished for bewitching several snowballs so that they followed Quirrell around, bouncing off the back of his turban.”

“One can never have enough socks,» said Dumbledore. «Another Christmas has come and gone and I didn’t get a single pair. People will insist on giving me books.”

Πάντα θεωρούσα πως η κατάλληλη περίοδος για να αναζητήσει κανείς τον μικρό μάγο στα βιβλία, στην οθόνη και… μέσα του ήταν τα Χριστούγεννα. Ποτέ όμως δεν είχα καταλάβει ακριβώς το γιατί. Πρόσφατα λοιπόν αποφάσισα να βρω τους λόγους και εδώ θα προσπαθήσω να τους παρουσιάσω έναν έναν!

  1. Κάποια στιγμή μέσα στα βιβλία και στις ταινίες είναι ούτως ή άλλως Χριστούγεννα!

2. Είναι η κατάλληλη παρέα για να μπεις σε χειμωνιάτικο μουντ

3. Χαρακτήρες ζεστοί και αξιαγάπητοι (ειδικά όταν είναι μικροί) που σου μεταδίδουν κατευθείαν αυτή τη διάθεση

4. Τα χιονισμένα πλάνα και οι χειμωνιάτικες περιγραφές της Ρόουλινγκ είναι σίγουρα κάτι περισσότερο από απολαυστικές

 

5. Το κοντινό χωριό Χόγκσμιντ, κατοικία πολλών μάγων…

…είναι σαν να προσκαλεί να πιεις μια ζεστή βουτυρομπίρα…

…ή να απολαύσεις μερικά γλυκά στο μαγικό ζαχαροπλαστείο «Μελόχουφτες»

…και να περάσεις λίγη ώρα στην «Γουρουνοκεφαλή» με το Χάγκριντ

ή στα «Τρία Σκουπόξυλα» της Μαντάμ Ροζμέρτα.

6. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το θέαμα μιας κουκουβάγιας μέσα στο χιόνι

7. ή της Μεγάλης Τραπεζαρίας με τα μαγεμένα στολίδια του καθηγητή Φλίτγουικ.

8. Αν ο χειμώνας προσφέρεται για ζεστό ρόφημα και βιβλίο, η πένα της Ρόουλινγκ ξέρει πολύ καλά πως να σε βάζει μέσα σ’ έναν διαφορετικό κόσμο.

9. Και για να μη μένουμε μόνο στη διάθεση αν τα Χριστούγεννα υπάρχουν για να μας θυμίσουν τα σημαντικά πράγματα στη ζωή, αυτά τα παιδιά ξέρουν τι θα πει αγάπη…

φιλία…

…και να παλεύεις γι’ αυτά που αγαπάς

10. Και όπως είχε πει η J.K. στην πρεμιέρα της τελευταίας ταινίας…

«Whether you come back by page

or by the big screen,

Hogwarts will always be there

to welcome you home»

 

και ναι θα είναι…

 

 

focus* ΙΣΠΑΝΙΑ

                                                                                                                        της Ελένης Τακοπούλου

Η Ισπανία είχε ανέκαθεν ιστορία και ένα, κάποιο φετίχ στον τομέα του κινηματογράφου. Από ερωτικές – αδιάφορες (και μη)- σαπουνόπερες μέχρι ταινίες που έχουν φτάσει να θεωρούνται κλασσικές, είναι από τις λίγες πλέον κινηματογραφικές βιομηχανίες που προοδεύει και μας εκπλήσσει με σταθερό ρυθμό. Αν τον θεωρήσουμε, εν μέρη, εμπορικό κινηματογράφο (που φαίνεται πως όντως είναι, εντός Ευρώπης τουλάχιστον) είναι κινηματογράφος με χαρακτήρα, που εξελίσσεται μέσα στον χώρο και τον χρόνο, ενώ παράλληλα τον απασχολούν μία ποικιλία ζητημάτων, που αφορούν κατά κύριο λόγο την επικαιρότητα. Και αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο ομολογουμένως μας λείπει από τον αντίστοιχο λ.χ. αμερικανικό κινηματογράφο.

Τρεις, λοιπόν, σχεδόν νέες καταχωρήσεις (λέγοντας νέες, εννοώ του 2016). Δύο αληθινές ιστορίες και μία μυστηρίου/θρίλερ/λιγάκι φαντασίας -θα μπορούσε κανείς να πει-, που ήρθαν για να μας επιβεβαιώσουν την ευχάριστη άνθηση του σύγχρονου ισπανικού κινηματογράφου.

 

El hombre de las mil caras, dir. Alberto Rodríguez (Smoke and Mirrors)

Ο Ροντρίγκεζ, σκηνοθέτης του αστυνομικού θρίλερ «La Isla Minima», αποφασίζει να μας διηγηθεί μία ιστορία, πολιτικού περιεχομένου και βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, γεμάτη ανατροπές. Την ιστορία, λοιπόν, του Φρανσίσκο Παέζα («Πάκο»), ενός διεφθαρμένου αλλά πανέξυπνου μυστικού πράκτορα, ο οποίος είναι μπλεγμένος σε μία γκάμα αδιευκρίνιστων υποθέσεων (οι περισσότερες εκ των οποίων συνδέονται άμεσα με το ισπανικό κράτος), μας τη διηγείται ένας πιστός συνεργάτης του στα -καλά κρυμμένα αυτά- πολιτικά του εγκλήματα. Σε μία μπλεγμένη ιστορία, με έντονους ρυθμούς, κάποιο μυστήριο και πολλά απρόοπτα, ο Ροντρίγκεζ κρατάει μία άψογη συνοχή και πολλά βέλη στη φαρέτρα.

Σχετική εικόνα

 

Contratiempo, dir. Oriol Paulo (The Invisible Guest) 

Ο Αντριάν Ντόρια, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, κατηγορείται για τον φόνο της ερωμένης του, καθώς ξυπνάει σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου,κλειδωμένο από μέσα και δίπλα του κείτεται το πτώμα της. Υποστηρίζοντας κάθετα την αθωότητά του, και σε συνεργασία με μία αναγνωρισμένη δικηγόρο που έχει προσλάβει, έχουν τρεις ώρες καιρό για να ετοιμάσουν την υπεράσπισή του, καθώς και να ανακαλύψουν τι πραγματικά συνέβη. Ένα μυστηριώδες θρίλερ, με αγωνία και απρόοπτα γεγονότα που ξετυλίγονται με ταχύτητα. Η σωστή συνοχή κρύβει λιγάκι την σεναριακή υπερβολή, που την καθιστά εν μέρη φαντασίας, αλλά η γοητεία του φιλμ τελικά κυριαρχεί.

 

100 metros, dir. Marcel Barrena

Ο Ραμόν έχει μία ζωή που πολλοί αποζητούν. Νέος, επιτυχημένος στην δουλειά του και με μία οικογένεια που τον αγαπά. Όλα αυτά πρόκειται όμως να αλλάξουν, όταν σύντομα θα ανακαλύψει πως πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. Σοκαρισμένος, αρχικά, από την απότομη αυτή αλλαγή και την δυσκολία προσαρμογής στις καινούργιες συνθήκες, αποφασίζει να μην παραδώσει τον έλεγχο του σώματός του στην ασθένεια. ‘Έτσι, δηλώνει συμμετοχή σε έναν τρίαθλο Iron-Man: πρέπει να κολυμπήσει 3,8 χλμ., να ποδηλατήσει 180 χλμ. και να τρέξει στον μαραθώνιο. Σε αυτήν του την προσπάθεια δέχεται να τον βοηθήσει, παίρνοντας το ρόλο του προπονητή του, ο πεθερός του, με τον οποίο κάθε άλλο παρά καλές σχέσεις έχουνε. Με συμπαθέστατες ερμηνείες, την κατάλληλη δόση χιούμορ, εκπλήξεις και την αποτελεσματική αποφυγή του μελοδραματισμού, αποτελεί ένα φιλμ καλογυρισμένο, που μπορεί να δει κανείς ευχάριστα.

 

takopoulou

TiSFF 11th Edition

                                                                                                                        Της Ελένης Τακοπούλου

Έντεκα χρόνια πριν ξεκίνησε, με πολύ πολύ αγάπη για τον κινηματογράφο και την Θεσσαλονίκη, το Thessaloniki International Short Film Festival. Το εγχείρημά αυτό, είχε ως απώτερο σκοπό αφενός να προωθήσει τη δουλειά νέων ανθρώπων με πάθος για τον κινηματογράφο, ιδιαίτερα σε μία ασφυκτική για τις τέχνες εποχή και αφετέρου να μαζέψει τους Θεσσαλονικείς (σινεφίλ και μη) σε μία κινηματογραφική γιορτή, φέρνοντάς τους σε επαφή με τις ταινίες μικρού μήκους, αποδεικνύοντας πως η κινηματογραφική ποιότητα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την διάρκεια του έργου. Συνεχίστε την ανάγνωση TiSFF 11th Edition

3 ταινίες για να μπει όμορφα ο Δεκέμβρης

της Ελένης Τακοπούλου

26 Νοεμβρίου και σήμερα. Ο Δεκέμβρης πλησιάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Θεωρείται για πολλούς ο καταλληλότερος, και δικαιολογημένα, μήνας για την εξής οικεία εικόνα: Συνεχίστε την ανάγνωση 3 ταινίες για να μπει όμορφα ο Δεκέμβρης

ΛαΛαΛαντ

της Ελένης Τακοπούλου

Ας αρχίσουμε κάπως έτσι. Το “LaLaLand” έκλεψε τις καρδιές, αν όχι όλων, σίγουρα πάντως των περισσότερων από εμάς. Παρ’ όλο που το σενάριο θυμίζει μία στερεότυπη αμερικανική κομεντί που μας φαίνεται οικεία (και με το παραπάνω), αποτελεί ένα feel – good κοκτέιλ που ο κόσμος έχει ανάγκη. Συνεχίστε την ανάγνωση ΛαΛαΛαντ