Στο καφέ των Υπαρξιστών: Ελευθερία, ύπαρξη και κοκτέιλ βερίκοκο

Του Νικόλα Μαρτέλ Συνεχίστε την ανάγνωση Στο καφέ των Υπαρξιστών: Ελευθερία, ύπαρξη και κοκτέιλ βερίκοκο

10 λόγοι για να ξαναδείς και να ξαναδιαβάσεις Χάρι Πότερ την περίοδο των γιορτών

“Christmas was coming. One morning in mid-December, Hogwarts woke to find itself covered in several feet of snow. The lake froze solid and the Weasley twins were punished for bewitching several snowballs so that they followed Quirrell around, bouncing off the back of his turban.”

“One can never have enough socks,» said Dumbledore. «Another Christmas has come and gone and I didn’t get a single pair. People will insist on giving me books.”

Πάντα θεωρούσα πως η κατάλληλη περίοδος για να αναζητήσει κανείς τον μικρό μάγο στα βιβλία, στην οθόνη και… μέσα του ήταν τα Χριστούγεννα. Ποτέ όμως δεν είχα καταλάβει ακριβώς το γιατί. Πρόσφατα λοιπόν αποφάσισα να βρω τους λόγους και εδώ θα προσπαθήσω να τους παρουσιάσω έναν έναν!

  1. Κάποια στιγμή μέσα στα βιβλία και στις ταινίες είναι ούτως ή άλλως Χριστούγεννα!

2. Είναι η κατάλληλη παρέα για να μπεις σε χειμωνιάτικο μουντ

3. Χαρακτήρες ζεστοί και αξιαγάπητοι (ειδικά όταν είναι μικροί) που σου μεταδίδουν κατευθείαν αυτή τη διάθεση

4. Τα χιονισμένα πλάνα και οι χειμωνιάτικες περιγραφές της Ρόουλινγκ είναι σίγουρα κάτι περισσότερο από απολαυστικές

 

5. Το κοντινό χωριό Χόγκσμιντ, κατοικία πολλών μάγων…

…είναι σαν να προσκαλεί να πιεις μια ζεστή βουτυρομπίρα…

…ή να απολαύσεις μερικά γλυκά στο μαγικό ζαχαροπλαστείο «Μελόχουφτες»

…και να περάσεις λίγη ώρα στην «Γουρουνοκεφαλή» με το Χάγκριντ

ή στα «Τρία Σκουπόξυλα» της Μαντάμ Ροζμέρτα.

6. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το θέαμα μιας κουκουβάγιας μέσα στο χιόνι

7. ή της Μεγάλης Τραπεζαρίας με τα μαγεμένα στολίδια του καθηγητή Φλίτγουικ.

8. Αν ο χειμώνας προσφέρεται για ζεστό ρόφημα και βιβλίο, η πένα της Ρόουλινγκ ξέρει πολύ καλά πως να σε βάζει μέσα σ’ έναν διαφορετικό κόσμο.

9. Και για να μη μένουμε μόνο στη διάθεση αν τα Χριστούγεννα υπάρχουν για να μας θυμίσουν τα σημαντικά πράγματα στη ζωή, αυτά τα παιδιά ξέρουν τι θα πει αγάπη…

φιλία…

…και να παλεύεις γι’ αυτά που αγαπάς

10. Και όπως είχε πει η J.K. στην πρεμιέρα της τελευταίας ταινίας…

«Whether you come back by page

or by the big screen,

Hogwarts will always be there

to welcome you home»

 

και ναι θα είναι…

 

 

5 βιβλιαράκια για να σε βάλουν σε μουντ κουβέρτας, καφέ και χειμώνα

Του Νικόλα Μαρτέλ

Γιατί η βροχή που έχει πιάσει εδώ και λίγη ώρα, ο ήχος της καφετιέρας και η αγαπημένη «χουχουλιάρικη» γωνιά σου στο σπίτι χρειάζονται κάτι ακόμα…

The Woman in White by Wilkie Collins

Αποτέλεσμα εικόνας για the woman in white

Θεωρείται ένα από τα πρώτα αστυνομικά, αφού εκδίδεται το 1859, σε μια εποχή όπου το gothic στοιχείο και o ρομαντισμός είναι από τα πιο βασικά χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας (sensation novel). Σκοτεινοί λονδρέζικοι δρόμοι, γλαφυρές περιγραφές βικτωριανών τοπίων, κρυφοί έρωτες, κληρονομικά μπερδέματα, τρελοκομεία στην εξοχή και κλασσική, εξευγενισμένη ίντριγκα μεταξύ Άγγλων. Αν είσαι φαν του Σέρλοκ Χολμς σίγουρα θα το εκτιμήσεις.

Bibbi Bokken’s Magic Library by Jostein Gaarder & Klaus Hagerup

Αποτέλεσμα εικόνας για Bibbi Bokkens magic library

Μία βιβλιοθήκη που φαίνεται να κρύβει ένα μεγάλο μυστικό και δύο παιδιά που έχουν βαλθεί να το ανακαλύψουν. Ο Νιλς και η Μπέριτ έχουν βαλθεί να ανταλλάσσουν ένα βιβλίο το οποίο γεμίζουν με γράμματα, στην προσπάθειά τους να προσεγγίσουν μία μυστηριώδη γυναίκα η οποία φαίνεται να κατέχει το κλειδί της βιβλιοθήκης. Κατάλληλο γι’ αυτούς που αγαπούν όχι μόνο το διάβασμα, αλλά και το γράψιμο βιβλίων.

Il cimitero di Praga by Umberto Eco

Αποτέλεσμα εικόνας για the prague cemetery

Για τους λάτρεις του ιστορικού μυθιστορήματος και της συνομωσιολογίας, μετά το Όνομα του Ρόδου, θεωρείται ίσως το καλύτερο έργο του Έκο. Ακολουθώντας έναν Τορινέζο στα ταξίδια του από το Τορίνο, στο Παλέρμο και από εκεί στο Παρίσι του 19ου αιώνα, έρχεσαι να βρεθείς στη μέση από ένα συνονθύλευμα επαναστατών, Καρμπονάρων, Ιησουίτων, Μασόνων, σατανιστών και κατασκόπων. Η παράνοια των αντισημιτιστών και η διαφθορά του κλήρου και της άρχουσας τάξης δεν έχει τέλος, μέσα σε ένα μυθιστόρημα το οποίο ανάμεσα στ’ άλλα θα σου μάθει και λίγη ιστορία.

The Hobbit by J. R. R. Tolkien

Αποτέλεσμα εικόνας για the hobbit book

Τι πιο κατάλληλο για ένα χειμωνιάτικο βράδυ απ’ ότι λίγος παλιός καλός Τόλκιν. Το Χόμπιτ προηγείται των γεγονότων του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών και ακολουθεί τον Μπίλμπο Μπάγκινς σε ένα ταξίδι που αφηγείται ένας από τους καλύτερους παραμυθάδες όλων των εποχών. Θεωρείται πια κομμάτι της κλασσικής λογοτεχνίας και διαβάζεται καλύτερο με κρύο καιρό.

The Tales of Beedle the Bard by J.K. Rowling

Σχετική εικόνα

Οι Ιστορίες του Μπιντλ του Βάρδου είναι όλα εκείνα τα παραμύθια που διηγούνταν η κυρία Ουέσλι στον Ρον, το Φρεντ, το Τζορτ, τη Τζίνι και τους υπόλοιπους Ουέσλι όταν ήταν ακόμα πολύ μικροί πριν πέσουν για ύπνο. Τι πιο όμορφο και ζεστό για να περάσει κανείς ένα ήσυχο απόγευμα με μια κούπα τσάι (ή μια ζεστή βουτυρομπύρα) ε;

 

martel

Ζώντας μέσα στο «Κουκλόσπιτο» της Jessie Burton

Του Νικόλα Μαρτέλ

«Ανώνυμη, η μινιατουροποιός ζει στο περιθώριο της κοινωνίας, δε δεσμεύεται από τους κανόνες της» Συνεχίστε την ανάγνωση Ζώντας μέσα στο «Κουκλόσπιτο» της Jessie Burton

5 + 1 βιβλία για όλους εσάς που τελειώσατε νωρίς την εξεταστική (ή που απλά ψάχνετε κάτι να διαβάσετε)

Tου Νικόλα Μαρτέλ

Αν είσαι τόσο τυχερός/ή που ήδη ξέμπλεξες από την εξεταστική (ή αν πάλι είσαι τίποτα περίεργος και δε χρωστάς τίποτα) ορίστε μερικές προτάσεις για να ικανοποιήσεις τη βιβλιοφαγία σου. Συνεχίστε την ανάγνωση 5 + 1 βιβλία για όλους εσάς που τελειώσατε νωρίς την εξεταστική (ή που απλά ψάχνετε κάτι να διαβάσετε)

Ποιητές και ποιήτριες που διαβάζονται (με αφορμή την) άνοιξη…

του Νικόλα Μαρτελ

Γιατί αν η ποίηση ήταν εποχή σίγουρα θα ήταν η άνοιξη.

Philip Larkin (1922 – 1985)

Αποτέλεσμα εικόνας για philip larkin

The trees are coming into leaf
Like something almost being said;
The recent buds relax and spread,
Their greenness is a kind of grief.

Is it that they are born again
And we grow old? No, they die too,
Their yearly trick of looking new
Is written down in rings of grain.

Yet still the unresting castles thresh
In fullgrown thickness every May.
Last year is dead, they seem to say,
Begin afresh, afresh, afresh.

Heinrich Heine (1797–1856)

Αποτέλεσμα εικόνας για heinrich heine

Every day so lovely, shining,
Up and down, the Sultan’s daughter
Walked at evening by the water,
Where the white fountain splashes.
Every day the young slave stood
By the water, in the evening,
Where the white fountain splashes,
Every day grew pale, and paler.
Then the princess came one evening,
Quickly speaking to him, softly,
‘Your true name – I wish to know it,
Your true homeland, and your nation.’
And the slave said, ‘I am called
Mahomet, I am from Yemen,
And my tribe, it is the Asra,
Who die, when they love.’

Emily Dickinson (1830 – 1886)

Αποτέλεσμα εικόνας για emily dickinson

An altered look about the hills—
A Tyrian light the village fills—
A wider sunrise in the morn—
A deeper twilight on the lawn—
A print of a vermillion foot—
A purple finger on the slope—
A flippant fly upon the pane—
A spider at his trade again—
An added strut in Chanticleer—
A flower expected everywhere—
An axe shrill singing in the woods—
Fern odors on untravelled roads—
All this and more I cannot tell—
A furtive look you know as well—
And Nicodemus’ Mystery
Receives its annual reply!

Walt Whitman (1819 – 1892)

Αποτέλεσμα εικόνας για walt whitman

THESE I singing in spring collect for lovers,
(For who but I should understand lovers and all their sorrow and
joy?
And who but I should be the poet of comrades?)
Collecting I traverse the garden the world, but soon I pass the
gates,
Now along the pond-side, now wading in a little, fearing not the
wet,
Now by the post-and-rail fences where the old stones thrown there,
pick’d from the fields, have accumulated,
(Wild-flowers and vines and weeds come up through the stones and
partly cover them, beyond these I pass,)
Far, far in the forest, or sauntering later in summer, before I
think where I go,
Solitary, smelling the earthy smell, stopping now and then in the
silence,
Alone I had thought, yet soon a troop gathers around me,
Some walk by my side and some behind, and some embrace my arms
or neck,
They the spirits of dear friends dead or alive, thicker they come, a
great crowd, and I in the middle,
Collecting, dispensing, singing, there I wander with them,
Plucking something for tokens, tossing toward whoever is near me,
Here, lilac, with a branch of pine,
Here, out of my pocket, some moss which I pull’d off a live-oak in
Florida as it hung trailing down,
Here, some pinks and laurel leaves, and a handful of sage,
And here what I now draw from the water, wading in the pondside,
(O here I last saw him that tenderly loves me, and returns again
never to separate from me,
And this, O this shall henceforth be the token of comrades, this
calamus-root shall,
Interchange it youths with each other! let none render it back!)
And twigs of maple and a bunch of wild orange and chestnut,
And stems of currants and plum-blows, and the aromatic cedar,
These I compass’d around by a thick cloud of spirits,
Wandering, point to or touch as I pass, or throw them loosely
from me,
Indicating to each one what he shall have, giving something to
each;
But what I drew from the water by the pond-side, that I reserve,
I will give of it, but only to them that love as I myself am capable
of loving..

Rainer Maria Rilke (1875 – 1926)

Αποτέλεσμα εικόνας για rainer maria rilke

Spring has come back again. The Earth is
like a child that’s got poems by heart;
so many poems, so many verses,
patient toil winning her prizes at last.
Strict, the old teacher. We loved the whiteness
in the old gentleman’s beard, its bright snow.
Now when we ask what the green, what the blue is,
Earth knows the answer, has learned it. She knows.
Earth, you’re on holiday, lucky one: play now!
Play with us children! We’ll try to catch you.
Glad, joyous Earth! The gladdest must win.
Every lesson the old teacher taught her,
all that is printed in roots and laborious

stems: now she sings it! Listen, Earth sings!

Γιάννης Ρίτσος (1909 – 1990)

Αποτέλεσμα εικόνας για γιαννησ ριτσοσ

Νὰ μὲ θυμόσαστε – εἶπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα
χωρὶς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σὲ πέτρες κι ἀγκάθια,
γιὰ νὰ σᾶς φέρω ψωμὶ καὶ νερὸ καὶ τριαντάφυλλα.

Τὴν ὀμορφιὰ
Ποτές μου δὲν τὴν πρόδωσα. Ὅλο τὸ βιός μου τὸ μοίρασα δίκαια.
Μερτικὸ ἐγὼ δὲν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ᾿ ἕνα κρινάκι τοῦ ἀγροῦ
τὶς πιὸ ἄγριες νύχτες μας φώτισα. Νὰ μὲ θυμᾶστε.

Καὶ συγχωρᾶτε μου αὐτὴ τὴν τελευταῖα μου θλίψη:

Θἄθελα
ἀκόμη μιὰ φορὰ μὲ τὸ λεπτὸ δρεπανάκι τοῦ φεγγαριοῦ νὰ θερίσω
ἕνα ὥριμο στάχυ. Νὰ σταθῶ στὸ κατώφλι, νὰ κοιτάω,
καὶ νὰ μασῶ σπυρὶ σπυρὶ τὸ στάρι μὲ τὰ μπροστινά μου δόντια
θαυμάζοντας κι εὐλογώντας τοῦτον τὸν κόσμο ποὺ ἀφήνω,
θαυμάζοντας κι Ἐκεῖνον ποὺ ἀνεβαίνει τὸ λόφο στὸ πάγχρυσο λιόγερμα. Δέστε:
Στὸ ἀριστερὸ μανίκι του ἔχει ἕνα πορφυρὸ τετράγωνο μπάλωμα. Αὐτὸ
δὲν διακρίνεται πολὺ καθαρά. Κι ἤθελα αὐτὸ προπάντων νὰ σᾶς δείξω.

Κι ἴσως γι᾿ αὐτὸ προπάντων θ᾿ ἄξιζε νὰ μὲ θυμᾶστε.

Κική Δημουλά (1931-)

Αποτέλεσμα εικόνας για κικη δημουλα

Με γυροφέρνει η άνοιξη
αλλά εγώ άλλη φορά, πορεία δεν αλλάζω για ένα έαρ.

Ας μοιάζει μ’ οτιδήποτε το σούρουπο.
Δεν θα ποτίζω με το αίμα μου ομοιότητες.
Τα όνειρα που είδα αποδειχτήκαν ανυπόληπτα:
πήγαν και μ’ άλλους ύπνους.
Όχι δεν παίρνω άλλο διαταγές.
Όταν μου λέγανε τα σύννεφα ταξίδευε, ταξίδευα
κι όταν μου λέγανε τα όνειρα περίμενε, περίμενα.
Όχι, δεν παίρνω άλλες διαταγές.
Τα δούλεψα πιστά τα διαλυτά.
Με γυροφέρνει από χθες η άνοιξη.
Μια νεραντζιά με κοίταξε με διάθεση υπόπικρη,
και μου ‘κλεισε το δρόμο μια μυρωδιά επιστροφής.
Με παζαρεύει η τοκογλύφος μνήμη:
για να μου δώσει έναν Μάιο παλιό
μαζί και με τις νεραντζιές,
για να μου δώσει κυρίως τη μορφή,
που στη μεταφορά της
από σταθμό της λύπης σε σταθμό
χτυπήθηκε στα μάτια και στο στόμα
-γι αυτά πληρώνεις-, μου παίρνει ένα μέλλον.

martel

Dark Places: Ζώντας το απόλυτο θρίλερ μέσα από τα μάτια ενός ψυχικά διαταραγμένου μυαλού

Του Νικόλα Μαρτέλ

Φαίνεται ότι ο πραγματικός ένοχος για τη σφαγή της οικογένειας της Λίμπυ δεν είναι άλλος από τον αδερφό της. Ήταν μπλεγμένος σε περίεργα κυκλώματα, υπήρχαν φήμες ότι ανήκε σε σατανιστική οργάνωση, εκείνο το βράδυ τον είδε στο σπίτι τους… Δε μπορεί παρά να είναι αυτός ο αληθινός δολοφόνος της μητέρας της και των δύο αδερφών της. Έτσι δεν είναι;

Συνεχίστε την ανάγνωση Dark Places: Ζώντας το απόλυτο θρίλερ μέσα από τα μάτια ενός ψυχικά διαταραγμένου μυαλού