Ο άνθρωπος με τα δυο κασκόλ

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Συνεχίστε την ανάγνωση Ο άνθρωπος με τα δυο κασκόλ

Πικάπ

Της Ελένης Κοπαράνη

pikap

 

 

Σαν την ανάσα μας

ανασαίνει κι αυτό.

O δίσκος κυλά

ανά δευτερόλεπτο,

καμπυλώνεται.

Mια αριστερά-μια δεξιά

στριφογυρνά μεθοδικά

κάνοντάς με να ηρεμώ.

Βγάζει  ήχους και φωνές νοσταλγίας.

Aκούω τη σκόνη

και τα χρόνια των αγαλμάτων

του μπλε ουρανού,

των ηλιαχτίδων.

[Διψάω για ουρανό]

 

Αναθεματισμένη ρουτίνα

Της Μαρίας Δεμερτζή

Συνέχεια αντιφάσεις. Θέλω να βάλω ένα πρόγραμμα στη ζωή μου, μα βαριέμαι να κάνω όλη την ώρα τα ίδια και τα ίδια, ξανά από την αρχή. Συνεχίστε την ανάγνωση Αναθεματισμένη ρουτίνα

Εντροπία

Της Αθηνάς Κωνσταντίνου

Συχνά πιάνω τον εαυτό μου να ζει στο δικό του ροζ κόσμο.
Παράλληλα, κατηγορούμαι συχνά στην καθημερινότητά μου για τον κυνισμό και τα γειωμένα συναισθήματά μου.
Είναι κάποιου είδους αντίφαση που εξηγεί τέλεια γιατί απεχθάνομαι τα φύσει απαισιόδοξα αποφθέγματα ενώ εγώ η ίδια κατακλύζομαι συχνά από αρνητικά συναισθήματα.
Για να μην χρονοτριβώ, μου δημιουργούσε πάντα απέχθεια ο γνωστός νόμος του Μέρφυ

«ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει».

Τον έβρισκα εξαιρετικά μεμψιμοιρικό και το αίσθημα παραίτησης υπήρχε διάχυτο, τόσο που να πιστέψεις εν τέλει πως όντως όλα θα πάνε στραβά.
Δεν είμαι εγώ έτσι.
Πιστεύω πως στο τέλος όλα θα πάνε καλά.

Πρόσφατα διάβασα ότι ιστορικά η αυθεντική εκδοχή του νόμου του Μέρφυ αναφέρει πως «αν υπάρχουν δύο ή περισσότεροι τρόποι να γίνει κάτι και κάποιος από αυτούς οδηγεί στην καταστροφή, τότε κάποιος θα το κάνει με αυτόν τον τρόπο». Υπό αυτό το πρίσμα ο νόμος του Μέρφυ χρησιμοποιείται ως αμυντικός μηχανισμός για πρόβλεψη και αποφυγή πιθανών λαθών και όχι ως «εγχειρίδιο απαισιοδοξίας» όπως επικράτησε.

Αυτό μου αρέσει.
Σαν να αποκαταστάθηκε το OCD της ψυχικής μου αισιοδοξίας!

Ωστόσο, η διαδεδομένη εκδοχή του νόμου του Μέρφυ αποκτά θεωρητική υπόσταση εφόσον θα μπορούσε κανείς να πει ότι βασίζεται στην εντροπία, μία από τις θεμελιώδης έννοιες της φυσικής.

Τι είναι;

Η εντροπία είναι ένα φυσικό μέγεθος που εκφράζει το μέγεθος της αταξίας / αποδιοργάνωσης ενός συστήματος. Συμπληρωματικά, ο δεύτερος νόμος της Θερμοδυναμικής επισημαίνει ότι σε ένα κλειστό (απομονωμένο) σύστημα η εντροπία αυξάνει πάντα, τείνει δηλαδή προς αποδιοργάνωση. Αυτό συμβαίνει όταν καμία εξωτερική δύναμη δεν επιδρά στο σύστημα. Εν ολίγοις αν κάτι το αφήσεις η φυσική πορεία του είναι αυτή προς την πλήρη αποδιοργάνωση.

Θα αφήσω επιμέρους την εισαγωγή και τη θεωρία και θα περάσω στον αληθινό προβληματισμό μου.

Θεωρώ ότι ζούμε σε μια περίοδο εντροπίας, τόσο σαν κοινωνία όσο και ο καθένας ξεχωριστά. Η ανθρωπότητα τείνει να μπει σε τροχιά πλήρους αναρχίας και οι ίδιοι οι άνθρωποι που την απαρτίζουν οδεύουν ολοένα σε μία χαοτική κατάσταση. Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω περεταίρω την αποδιοργάνωση της κοινωνίας σαν σύνολο καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει πρώτα να εστιάσουμε στον άνθρωπο, αφού αυτός είναι και το δομικό της στοιχείο.

Γνωρίζω όλο και περισσότερους ανθρώπους που συνειδητά ή ασυνείδητα θεωρούν δυσβάσταχτο να μείνουν μόνοι με τον εαυτό τους, να στοχοθετήσουν τις επιθυμίες τους, να αναλάβουν ευθύνες, να επικοινωνήσουν ανάγκες, να λάβουν ατομική ευθύνη και δράση. Είναι εύκολο να αναλώνεσαι σε ανούσιες στιγμές που σου χαρίζουν προσωρινή ευχαρίστηση και σου προσφέρουν μια ικανοποιητική λήθη των πραγματικών σου αναγκών. Με αυτό τον τρόπο όμως δεν επεμβαίνεις στο κλειστό σου σύστημα και η εντροπία απλά μεγαλώνει. Έτσι, πειραματικά αποδεδειγμένα, η πορεία προς την πλήρη διάλυση είναι ουσιαστικά μονόδρομος.

Θα έλεγε κανείς ότι αληθινά δυσβάσταχτο είναι να χαθείς μέσα στο χάος που έχεις προκαλέσει στη ζωή σου και το μυαλό σου από κέντρο ελέγχου να γίνει αποθήκη αχρήστων ή χειρότερα φυλακή.

-Εγώ είμαι ο «κανείς»-

 Για να σταματήσει αυτό πρέπει να επιδράσει μια εξωτερική δύναμη στο δικό σου κλειστό σύστημα. Μόνο που αυτή η δύναμη πρέπει να είσαι εσύ ο ίδιος.

Θυμάμαι μια φορά πήγα δοκιμαστικά να χρησιμοποιήσω κάποιον άλλο για εξωτερική δύναμη και το σύστημα κατέρρευσε. Κανείς άλλος δεν μπορεί να μηδενίσει τη δικιά σου εντροπία, ακόμα κι αν στην αρχή φαίνεται να δουλεύει. Αν μάθεις να χρησιμοποιείς τον εαυτό σου σαν εξωτερική δύναμη ικανή να σταματήσει «ό,τι μπορεί να πάει στραβά» τότε σου εγγυώμαι ότι τίποτα δεν θα πάει στραβά.

Βρες τον πιο κατάλληλο και τελέσφορο για σένα τρόπο να διαχειριστείς το σύστημά σου και γίνε η απόδειξη ότι ο νόμος του Μέρφυ δεν ισχύει.

Χαρούμενη και δημιουργική εντροπία!

konstantinou

Φαβέλα

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Συνεχίστε την ανάγνωση Φαβέλα

Φιλιά στην φιλία

Της Μαρίας Δεμερτζή

Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι. Αλήθεια, πόσο μας επηρεάζουν και εμείς με την σειρά μας αυτούς! Συνεχίστε την ανάγνωση Φιλιά στην φιλία

Η φύση εναντίον όλων μας

Της Μαρίας Δεμερτζή

Λιώνουν οι πάγοι. Η κλιματική αλλαγή και η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι γεγονότα. Συνεχίστε την ανάγνωση Η φύση εναντίον όλων μας