Χαραμάδα

Καληνύχτα σε εκείνο τον κόσμο που δεν ξημερώνει ποτέ.

Ξημέρωσε όμως για λίγο, δες!

Από το παράθυρο ξεπροβάλλει τώρα,

μία τόση δα αχτίδα φωτός.

Θα ανοίξω λιγάκι το παντζούρι,

να μπει λίγο ακόμη φως, λίγο όμως,

ίσα – ίσα για να κρατήσει τον πρωινό μου καφέ ζεστό.

Πάντα μου άρεσε ο πρωινός ήλιος.

Οι πρωινές αχτίδες που φέρνει μαζί του και

χαϊδεύουν το πρόσωπο σου απαλά και σε ηρεμούν.

Είναι ίδιες βλέπεις με τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας,

για να κοιμόμαστε ήσυχοι το βράδυ

και να μην έρθομε αντιμέτωποι με τα λάθη μας.

Πόσα λάθη ανακάλυψε τούτο το πρωινό φως!

Ένα φως που μου επέτρεψε να τα αντιμετωπίσω

και το ίδιο φως που θα τα πάρει μαζί του μόλις νυχτώσει.

Δε φοβάμαι όμως, αφήνω τη χαραμάδα ανοιχτή

μέχρι να νυχτώσει.

Δε φοβάμαι τη νύχτα, ούτε το σκοτάδι της.

Και να που όσο ξαφνικά ξημέρωσε, τόσο ξαφνικά νύχτωσε.

Δεν έχει πολύ φως αυτή η νύχτα,

κι όσο έμεινε δε του επιτρέπει να μπει το μισάνοιχτο παντζούρι

Έμεινε μόνο μία υποψία φωτός,

από το ντροπαλό φεγγάρι της πόλης

το οποίο έμεινε μόνο του να σε θυμίζει.

Καλημέρα σε εκείνο τον κόσμο που δεν ξημερώνει ποτέ.

Mujer Libre

Συνεχίστε την ανάγνωση Mujer Libre

Θα ‘ρθει καιρός

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Συνεχίστε την ανάγνωση Θα ‘ρθει καιρός

Ταξίδι.

Συνεχίστε την ανάγνωση Ταξίδι.

Η Τέχνη του να είσαι Άνθρωπος.

Να ξέρεις να λες ευχαριστώ.

Να ξέρεις να λες συγγνώμη.

Όχι όμως ψεύτικα, όχι επίπλαστα,

να τα εννοείς.

 

Να μπορείς να ακούς.

Να μπορείς να κατανοείς, να αντιλαμβάνεσαι

Όχι επιφανειακά, όχι τεχνητά.

Να κατανοείς και να ακούς σε βάθος.

 

Συναισθηματική Νοημοσύνη. Ενσυναίσθηση.

Να κατανοείς χωρίς πολλά λόγια.

Να «αγκαλιάζεις» και να «αγκαλιάζεσαι».

Όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή μπορείς.

 

-να είσαι άνθρωπος-

 

Δεν είναι οι άνθρωποι αντικείμενα – κατάλαβε το

Δεν έχουν αγοραστική αξία – χώνεψε το

Είναι Υποκείμενα, με σκέψεις, συναισθήματα.

Δεν είναι αντικείμενα για ιδιοτελή χρήση.

 

(δεν είναι τα αντικείμενά σου).

 

Μην τους χρησιμοποιείς,

μην τους φέρεσαι εγωιστικά.

Άκου τι έχουν να σου πουν πριν μιλήσεις,

και μη λες τίποτα αν δε ξέρεις τι να πεις -αρκεί-

 


 

Να είσαι άνθρωπος.

Να μην κοιτάς μόνο εσένα.

Κοίτα γύρω σου τι κάνουν, άκου τι λένε.

Να αγαπάς, να νοιάζεαι.

 

Να δείχνεις τους διάφορους τρόπους

που μπορείς να αγαπήσεις – και να αγαπηθείς –

δειξ’ το, μη το πεις.

Δείξε τους πως είναι να αγαπάς.

 

Να αγαπάς τον άνθρωπο.

Να αγαπάς το Υποκείμενο.

Να τον νοιάζεσαι, γιατί είσαι άνθρωπος

και γιατί ξέρεις πως να είσαι άνθρωπος.

 

Μάθε και στους άλλους να είναι άνθρωποι.

Είναι η τέχνη που ξέρεις καλά.

Μη τους καταστρέψεις, όπως σε κατέστρεψαν οι άλλοι,

μη τους χτυπάς.

 

-Δείξε μου πως να είμαι άνθρωπος, δείξε μου πως είναι οι άνθρωποι-

 

Και κοίτα, άκου.

Όλα τα άλλα θα φτιάξουν, αργά ή γρήγορα, θα φτιάξουν.

Και όταν φτιάξουν,  ένα είναι το πιο σημαντικό.

Να είμαι και πάλι άνθρωπος.

 

Να είμαι πάλι εγώ.

 

Άνθρωποι (μόνοι).

Συνεχίστε την ανάγνωση Άνθρωποι (μόνοι).

Απόκρυφη επιθυμία

Της Μαρίας Δεμερτζή

Θέλω να φύγω

Θέλω να νιώσω τα χιλιόμετρα να με περνούν

Θέλω αυτό το ταξίδι να το κάνω μαζί σου

Θέλω να αισθανθώ ελεύθερη

Θέλω να σου πω όλες μου τις σκέψεις

Θέλω να το κάνεις κι εσύ

Θέλεις;

 

demertzi

Πρόλογος.

Συνεχίστε την ανάγνωση Πρόλογος.

Ο άνθρωπος με τα δυο κασκόλ

Της Ευλαμπίας Χιδηρίδου

Συνεχίστε την ανάγνωση Ο άνθρωπος με τα δυο κασκόλ

Πικάπ

Της Ελένης Κοπαράνη

pikap

 

 

Σαν την ανάσα μας

ανασαίνει κι αυτό.

O δίσκος κυλά

ανά δευτερόλεπτο,

καμπυλώνεται.

Mια αριστερά-μια δεξιά

στριφογυρνά μεθοδικά

κάνοντάς με να ηρεμώ.

Βγάζει  ήχους και φωνές νοσταλγίας.

Aκούω τη σκόνη

και τα χρόνια των αγαλμάτων

του μπλε ουρανού,

των ηλιαχτίδων.

[Διψάω για ουρανό]